In een tijd waarin esports wordt gedomineerd door miljoenencontracten, sponsors en wereldwijde toernooien, klinkt het paradoxaal. Toch wil de Duitse overheid esports officieel erkennen als een non-profit activiteit. Wat in eerste instantie klinkt als een bureaucratisch detail, zegt in werkelijkheid veel over hoe het esports ecosysteem werkt. Veel organisaties, ondanks zichtbare rijkdom, draaien structureel toch veel verlies.
De realiteit achter esports organisaties
Neem teams als G2 Esports, Berlin International Gaming (BIG) en MOUZ. Ze draaien mee aan de Europese top, worden gesponsord door techgiganten en crypto casino’s, en matches worden wereldwijd bekeken. Toch zijn de meeste teams nauwelijks winstgevend. Dat is ontzettend bizar als je beseft dat veel van deze organisaties meedoen aan de absolute top van games zoals League of Legends, Counter-Strike en Valorant.
Volgens de E-Sport-Bund Deutschland wordt meer dan 50% van de €160 miljoen omzet in Duitsland gegenereerd via sponsoring. En die inkomsten zijn grotendeels bedoeld om salarissen, reiskosten, contentproductie en toernooideelname te bekostigen.
Winst is dus niet het doel. De focus ligt vooral op groei, zichtbaarheid en ontwikkeling van het ecosysteem. Veel organisaties opereren eerder als merken dan als klassieke bedrijven. Merchandise verkoopt, mediarechten stijgen, maar het kost enorm veel om competitief te blijven.
Waarom non-profit?
De erkenning van esports als non-profit draait niet om het ontkennen van economische waarde. Integendeel, het gaat hierbij vooral om maatschappelijke positionering. Net zoals sportclubs, muziekverenigingen en culturele stichtingen in veel Europese landen non-profit zijn, geldt dat esports organisaties ook een onderwijs-, jeugd- of gemeenschapsfunctie kunnen vervullen.
De Duitse overheid noemt expliciet doelstellingen zoals “het stimuleren van fair play, mediawijsheid en een gezonde omgang met digitale media”. Die benadering biedt verschillende voordelen, zoals ondersteuning van de overheid en erkenning binnen beleidsstructuren die normaal gesproken voornamelijk gericht zijn op traditionele sport.
Kritiek en commerciële belangen
Toch is er ook kritiek. Grote partijen binnen de industrie vrezen dat het te sterk labelen van esports als non-profit investeringen kan afremmen of innovatie kan beperken. Zeker in aanloop naar de Olympic Esports Games in 2027, waar de lijn tussen professioneel, commercieel en recreatief gamen steeds vager wordt. Dit soort meningsverschillen leiden vaak tot spanningen en vragen over het beleid.
Esports organisaties willen wel profiteren van beleidsvoordelen, maar niet tekort komen aan commerciële ruimte. Veel esports teams worden nu eenmaal gesponsord door crypto en casino partijen, zoals Team Vitality en Stake. Overheden kunnen een probleem maken van de ethiek rondom non-profit en reclame-uitingen van controversiële aanbieders.
Toenemende interesse op internationaal niveau
Duitsland is niet het enige land dat zich verdiept in esports wetgeving. In het VK werd in september een ‘Head of Video Games and Esports‘ aangesteld door het ministerie van Cultuur, Media en Sport. Deze plek is uiteindelijk gegaan naar Paweł Jarzembowski, voormalig ‘Head of Legislative Strategy’.
Pakistan ondertekende recent een plan voor hun eerste nationale esports beleid. Hierbij lanceerde ze de ‘Pakistan Esports Federation’ en diverse trainingsprogramma’s. Overheden zien esports steeds meer als legitiem maatschappelijk domein, vergelijkbaar met sport en onderwijs.
Daarin past ook het bieden van structuur, subsidies en non-profit status. De praktijk leert dat jongeren via esports vaardigheden ontwikkelen, netwerken bouwen en kansen krijgen die in andere sectoren minder toegankelijk zijn. Een erkende non-profit structuur maakt het bovendien eenvoudiger om met scholen, gemeenten en jeugdinstellingen samen te werken.
Is non-profit dus goed of slecht?
Wat veel critici over het hoofd zien, is dat non-profit niet betekent dat er geen geld verdiend mag worden. Veel organisaties werken met twee structuren: een commerciële BV voor merchandise, sponsors en mediaproductie, en een non-profit entiteit voor community events, talentontwikkeling en educatieve trajecten. Zo kunnen ze profiteren van belastingvoordelen, zonder er commercieel op in te leveren.
Esports beweegt zich momenteel tussen twee werelden: de commerciële entertainmentindustrie en de maatschappelijke sport- en cultuursector. De non-profit erkenning in Duitsland is dan ook geen simpel label, maar een strategische zet. Zo kan esports verder groeien en ondersteund worden door onder andere overheden, onderwijs en sponsors.
